Tentsprookjes over een ex.

Forum gerelateerde mededelingen, vragen of suggesties

Tentsprookjes over een ex.

Berichtdoor jkmm » 27 Dec 2014, 17:50

Sommigen kopen haar als eerste, sommigen hebben een aanloop nodig naar een super-degelijke Karstentent, ongeacht welke maat.
Wij hadden een opstapje nodig voordat het zover was. Zeg maar rustig: een flinke aanloop. Kamperen moet je meekrijgen van je ouders, of als roeping, omdat je het van anderen ziet of hoort, die beweren dat het zo leuk is. Vroeger, op vakantie met je ouders, dat was eigenlijk altijd fijn. Ze deden het onbewust, om het kamperen ook aan jou te leren. Op vakantie, drie weken een onbekommerd leven. Géén werkdruk, geen school. Drie weken mooi weer, in een bungalow tent, met je moeder en broers op een camping. Ach, mooi weer. D'r zat wel eens een dagje rottigheid tussen. Soms, meerdere dagjes prutweer. Later kan je je alleen nog maar de leuke dingen herinneren. Die verdringen de mindere zaken. Je jonge geest helpt daar aan mee. Voor je gevoel, kilometers buis in elkaar steken. Zou je alles achter elkaar prikken, dan krijg je een pijplijn naar de verste olievelden. Blauwe- en oranje lappen zware stof optillen, tot er een bungalowtent ontstond. Wat een ruimte, het lijkt wel een fabriekshal! Maar wat een werk!! Al dat moeizame gesleep, toch gauw vergeten, als het eenmaal staat.

Of met een vouwwagen achter de auto op weg, naar bijvoorbeeld Denemarken of Joegoslavië. Met ten hoogste 80km/u naar de vakantiebestemming, mocht je de door de wet opgelegde topsnelheid, gemiddeld halen. De auto kreunend en hijgend tegen de berghelling op. De verwarming vol aan, om een kokende motor te voorkomen. Met rokende trommelremmen langs de afgrond naar beneden. Ongelukken gezien onderweg. Klap(diagonaal)band in de brandende zon, heel normaal in die tijd. Moeders, die pa navigeert via een dubieuze routekaart. Precieze wegdetails ontbreken. En, eenmaal op de verre bestemming: Wat praten die mensen daar raar. Je vader en moeder proberen een taalbarrière te overwinnen, bij het plaatselijke postkantoor of in de winkel. Veel ervaringen rijker geworden in die paar weken. Leren zwemmen in een heftig schommelende zee. Diezelfde zee, waar op een rustige dag kleurige visjes tussen je benen komen kijken, naar de zelf gekraakte zee-egel. Boodschappen doen op de lokale markt. Handen en voeten zijn nodig ter verduidelijking. Vreemde producten. Op je bord.
Lust je dat? Kom op, eerst proeven voordat je nee zegt. Hoe ver is het nog naar het dichtstbijzijnde benzinestation? De meter staat al kilometers in het rood! Als kleuter, gaan veel van de vakantiestrubbelingen aan je bewustzijn voorbij. Je ziet meestal alleen de leuke dingen. Gelukkig maar.

Met een vakantie in een tent, sta je het dichtste bij de natuur. Het weer speelt een cruciale rol in dit proces. Heus wel gehoord van mensen, die voor het eerst kampeerden en als enige weer, pokkenweer hadden. Loopgraven waren nodig om het overtollige water af te voeren. Vaak is er dan voor hen geen lol meer aan het kamperen te beleven. Anders wordt het al gauw een caravan, als ze toch nog eens een poging willen doen. Of erger; een huisjespark! Althans, volgens onze mening.
Jeetje, wat een veroordelingen, eigenlijk !! Iedereen moet zelf weten, wat hij/zij leuk vindt.

In een relatie, is de “kampeeropvoeding” nogal bepalend voor de manier van zomervakantie vieren. Wij hebben het mee gekregen en geven het op onze beurt aan de kinderen mee. Als de zin “we gaan naar een camping” valt, springen ze in de houding en zoeken hun kampeerspullen bij elkaar. Toch, als tiener, kan er een pauze in het steevast kamperen komen. De zomervakantie is namelijk de ideale gelegenheid, om via een baantje, de nodige pegulanten bij elkaar te krijgen, die de rest van het jaar weer opgemaakt kunnen worden. Maar heb je het vakantie vieren in een tent, na een paar jaar wel een beetje gemist. Het stemmetje in je achterhoofd, dat de leuke jeugdherinneringen oproept, begint te spreken.
Kamperen kan ook met de padvinderij/zeeverkenners, of via een georganiseerde groep. Lekker met vrienden naar het buitenland, met een koepeltentje op een wildvreemde camping. Heb je mazzel, lig je toch steeds op het strand met stralende zon i.p.v. de regenbui die twee dagen duurt, af te wachten op circa 5 vierkante meter grondzeil. Koken hoeft niet, warm eten komt uit de muur.

Zo groei je verder, ondertussen een eigen vervoersmiddel rijker. Zelf als twintiger een serieuze relatie krijgen en één van de twee heeft al een tent. Zo'n goedkoop tentje uit de supermarkt van een grote Duitse keten. Laten we een weekje weggaan., zegt ze, als vrienden naar Frankrijk verdwijnen. Jawel, als dat bevalt, smaakt het naar meer. Voor je het goed en wel beseft, ben je een dertiger geworden. Het tentje groeit deels mee met de wensen.
Zijn er kinderen op komst, gaan ze mee in de tent. Hoe klein ze ook zijn. Ha, toch niet nog steeds in dat krappe nylon koepeltentje?
Nee, maar dit blijkt toch wel een heel best tentje te zijn, voor die paar centen. Wat hebben we nu nodig, voor een gezin van vier personen? We lenen wat, om proef te kamperen. Eerst een vouwwagen van een collega. Een kar achter je auto, waar alles makkelijk in past. Prima! Makkelijk op te zetten, totdat je aan de voortent begint. Hetzelfde pijplijngevoel dat bij de bungalowtent optrad, komt weer opzetten. Nee, die wordt het niet. Een piramidetent? We lenen zo'n katoenen tent voor een Toscaanse vakantie. Veelal heerlijk zonnig weer hebben we gehad, tot er een fikse bui kwam. Je zat dan te veel op elkaar bij het binnen zitten, of je moest gaan liggen onder de sterk schuin aflopende daklijn.
Die vorm gaat het dus niet worden. Op een ANWB dag, waar in het voorjaar zowat alle tentenfabrikanten hun complete reeks laten zien op een uitgestrekt veld, lopen we te keuren en af te wegen.
A, het moet een katoenen tent worden. Katoen, het materiaal waar je vroeger zo voor moest uitkijken als het regende. De plek waar je dan tegenaan kwam, ging steevast lekken. Nu is het een heerlijk ademend velletje van je zomerwoning, dankzij impregnering.
B, een tunneltent geeft veel ruimte. Want hoe kleiner de kinderen, hoe meer ruimte je nodig schijnt te hebben. Inderdaad, het is best prettig als ze bij minder weer, lekker met vriendjes binnen kunnen spelen. Of 's avonds comfortabel in de tent kunnen badderen, het zijn net mijnwerkers na een dag spelen met zand. Met de gaskachel aan op veilige afstand, zodat ze niet door de koude avondlucht vanaf het douchegebouw richting hun bed hoeven. Prettig, met je tijdelijke vakantieburen binnen zitten, op een kille avond. Kinderwagen binnen zetten, géén probleem! Het kan allemaal. Nog een voordeel, ooit met een storm van windkracht 9, met uitschieters naar sterkte 10. meerdere kampeerders raakten met hun kampeermiddelen in de problemen.
De drie aluminium boogstokken van de Bergeykse BAX, kraakten helemaal onder het geweld, maar de tent bleef staan waar die stond.
Hagelstenen deerden ook niet. Terwijl sommigen een scheur in het tentdoek opliepen en diverse caravaneigenaren bij wijze van spreken, na de bui , een poffertjespan als dak hadden.

Tuurlijk, er kleven nadelen aan zo'n grote tent. Opzetten en inrichten duurt minimaal twee uur.
De ondergrond moet over de hele oppervlakte niet al te hobbelig zijn. (Buitenlandse) campingplaatsen zijn soms niet groot genoeg, om het gevaarte van 5 bij 6 meter te herbergen. En het is alles bij elkaar, een zwaar kreng tijdens verslepen van de diverse zakken, waarover de secties verdeeld zijn. Op den duur kom je als gezin op een punt, dat al die ruimte niet meer zo hard nodig is. Voorbeeldje: De kinderen gaan zelfstandig onder de douche, spelen nauwelijks meer in een zandbak. Als het regent, doen ze een spelletje of knutselen op hun slaapzak. Dan gebeurt het, een scheiding met de eens zo ideale tent, is onvermijdelijk.
We hebben al eens een Karsten-tent voor onze neus gehad, toen de tijd nog niet rijp was. Precies nu het wel zover is, komt een kennis in 2012 met een mooi aanbod omdat zij overgaan op een sleurgeval.
De Karsten 350, die is nu wat praktischer voor onze huidige situatie. De kennissen doen hem weg, omdat ze een caravan zijn gaan begeren.
De nog prima tunneltent gaat in de verkoop. Een koper is gauw gevonden. Het is een gezin, in de zelfde situatie als wij, terug gerekend 9 jaar geleden. Het kost enige moeite om afscheid te nemen, van een betrouwbare “vriend(in)”. Voelt bijna aan, alsof het een ex is. Veel is er nog goed, maar we zijn in een andere fase beland, die ons uit elkaar drijft. De nieuwe eigenaren zijn er net zo mee in hun nopjes, als wij met het tweedehands Zwaagse opblaaswonder.
Bijlagen
Holmans camping Ry 2004.jpg
Leuk kamperen, kun je ook aan anderen leren.
Gebruikers-avatar
jkmm
 
Berichten: 214
Geregistreerd: 28 Mei 2012, 22:37
Woonplaats: Bollenstreek

Re: Tentsprookjes over een ex.

Berichtdoor campinglife » 20 Jan 2015, 13:58

Mooi verhaal en erg herkenbaar..
campinglife
 
Berichten: 4
Geregistreerd: 20 Jan 2015, 13:34

Re: Tentsprookjes over een ex.

Berichtdoor jkmm » 19 Apr 2015, 16:28

Plaatjes uit de oude doos. Vergeten- en zowat verstofte dia´s gevonden op zolder uit nalatenschap. Laten scannen en bij het kijken denk je verhip, er kleven heel wat herinneringen aan vast. Zoals het eeuwige groene vest dat ik droeg, al was het nog zo warm of koud. Voor mijn ouders een makkelijk punt van herkenning.

Het doek van de vouwwagen verbleekte met de jaren door de zon. Steeds fletser werd het, totdat mijn vader het de oorspronkelijke kleur terug gaf met een verfsoort, speciaal voor tentdoek.
Onze Karsten ziet ook een stuk bleker, dan toen die de fabriek verliet. Toch vinden wij het wel wat hebben: het toont dat de tent vaak mooi weer heeft meegemaakt.



vak 1973 B03.jpg

vak 1973 A38.jpg
Leuk kamperen, kun je ook aan anderen leren.
Gebruikers-avatar
jkmm
 
Berichten: 214
Geregistreerd: 28 Mei 2012, 22:37
Woonplaats: Bollenstreek


Terug naar Forum

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast

cron